SAM HARRIS „KONIEC WIARY. RELIGIA, TERROR I PRZYSZŁOŚĆ ROZUMU”.

Aktualności

koniec-wiary-skan-okadkiLink do audycji w TOK FM na temat książki: http://bi.gazeta.pl/im/5/13305/m13305625.mp3 

Sam Harris „Koniec wiary. Religia, terror i przyszłość rozumu”
Cały dochód ze sprzedaży przeznaczony jest na prowadzoną kampanię ateistyczną. Szczegóły w zakładce SKLEP.

Sam Harris proponuje w Końcu wiary zaskakującą analizę zderzenia rozumu i religii we współczesnym świecie. Zaprasza na sugestywną wycieczkę po historii naszej gotowości do rezygnacji z rozumu na rzecz religijnych wierzeń – nawet wtedy, gdy wierzenia te są inspiracją dla najstraszliwszych okrucieństw. Choć Harris ostrzega przed wdzieraniem się religii do światowej polityki, to korzystając z wnikliwych spostrzeżeń i osiągnięć neurobiologii, filozofii i mistycyzmu Wschodu, formułuje potrzebę dostrzeżenia prawdziwie nowoczesnego fundamentu etyki i duchowości, który jest zarówno świecki, jak i humanistyczny.

Sam Harris jest amerykańskim pisarzem, neurobiologiem oraz założycielem i prezesem fundacji Project Reason, której głównym celem jest propagowanie wiedzy naukowej i świeckich wartości. Najbardziej znany jako krytyk religii, związany z ruchem tzw. „nowego ateizmu”, głównie kojarzonego z Richardem Dawkinsem, Christopherem Hitchensem i Danielem Dennettem. Jest autorem książek: „Koniec wiary” (2004 r), „Letter to a Christian Nation” (2006) i „The Moral Landscape” (2010, polskie wydanie: „Pejzaż moralny”, CiS 2012), „Free Will” (2012) oraz eseju „Lying” (2011, e-book). Absolwent filozofii na Uniwersytecie Stanforda, w 2009 r. otrzymał doktorat Uniwersytetu Kalifornijskiego (UCLA) z neurobiologii.

………………………………………………

Koniec wiary – do napisania którego zainspirowały Sama Harrisa wydarzenia z 11 września 2001 r., ukazujące jak poważnym zagrożeniem jest ekstremizm religijny – zajmuje się religią jako główną przeszkodą w harmonijnym współżyciu rozmaitych kultur oraz w funkcjonowaniu współczesnych społeczeństw. Swoje rozważania autor zaczyna od opisu pojęć wiary i przekonań – w jaki sposób są one tworzone w naszym umyśle, jaki jest ich udział w tworzeniu całościowego obrazu świata i jakie warunki muszą spełniać, aby mogły być podstawą do racjonalnego i etycznego postępowania.

Następnie przyglądamy się dwóm największym religiom, które mają wpływ na współczesny świat – chrześcijaństwo i islam. Krytyka chrześcijaństwa, poprzedzona historycznym rysem skupionym na inkwizycji i Holokauście, koncentruje się głównie na obecnym wpływie tej religii na zachodnie społeczeństwa i ich systemy prawne. Harris rozważa tu m. in. politykę związaną z narkotykami, seksualnością, zapobieganiem AIDS w krajach rozwijających się czy badaniami naukowymi, szczególnie blokowaniem prac nad wykorzystaniem komórek macierzystych.

Polskiemu czytelnikowi warto polecić opis islamu – niezwykle interesujący i przybliżający tę nieco odległą nam kulturowo religię – ze wskazaniem na zapisaną w nim nietolerancję wobec innych religii oraz brak możliwości zmian, podobnych do tych, które nastąpiły w tradycji chrześcijańskiej. Widząc w islamie zagrożenie dla świata niemuzułmańskiego (głównie chodzi tu o broń masowego rażenia, obecnie łatwo dostępną także dla religijnych fanatyków – paradoksalnie, ludzi często wykształconych i zamożnych), Harris szuka sposobu rozwiązania tego problemu poprzez odwołanie się do rozumu i moralności, których podstawy mogą być uniwersalne dla wszystkich kultur.

Najbardziej oryginalną myślą w książce Harrisa jest oskarżenie osób tzw. „umiarkowanych religijnie” o to, że tak naprawdę to one wyjęły religię z intelektualnego dyskursu, czyniąc ją niepodatną na racjonalną krytykę. Sam tytuł jest traktowany życzeniowo, jako możliwość racjonalnego odrzucenia twierdzeń, które nie są poparte żadnymi dowodami, a które mają tak wielki wpływ na nasze życie, powiększając obszar cierpienia, podczas gdy główną naczelną zasadą moralną powinna być dbałość o szczęście własne i innych ludzi.