Uroczystości szkolne dotyczące wydarzeń czasu II wojny światowej połączone z modlitwą? – interwencja fundacji w SP nr 4 w Lublinie

Aktualności Działania Praktyki religijne w szkole

  Lublin, 22 września 2026 r.

Szanowna Pani Ewa Momot
Dyrektor Szkoły Podstawowej nr 4 w Lublinie
ul. Hiacyntowa 69
20-143 Lublin
e-mail: poczta@sp4.lublin.eu

Szanowni Państwo,

Działając imieniem Fundacji Wolność od Religii, w ramach prowadzonej kampanii społecznej na rzecz przestrzegania prawa oświatowego, zwracam się z wnioskiem o zaprzestanie działań o charakterze dyskryminacji osób bezwyznaniowych oraz należących do mniejszości wyznaniowych. Otrzymaliśmy informacje, zgodnie z którymi w zarządzanej przez Panią placówce organizowane są szkolne uroczystości rocznicowe dotyczące wydarzeń czasu II wojny światowej, których integralnym elementem są praktyki religijne. Wychowawcy informują rodziców o wykluczającej formie wydarzenia, pytając czy uczniowie nieuczestniczący w katechezie wezmą udział w uroczystościach rocznicowych, zaznaczając jednocześnie, że będą one zawierały praktyki religijne.

Proszę wyjaśnić w jaki sposób i dlaczego powiązali Państwo na stałe (w kolejnych latach) uroczystości historyczne z religijnymi? Zwracam uwagę, że w podstawie programowej znajduje się nawiązanie do uczestnictwa uczniów w wydarzeniach kulturalnych, jednak w żadnym miejscu nie jest wskazane, że mogą być one nacechowane religijnie.

Wydarzenia kierowane do wszystkich uczniów nie powinny mieć religijnego charakteru. Przedmiotowe działanie szkoły stanowi złamanie art. 25 ust. 2 Konstytucji RP, który głosi, że władze publiczne w Rzeczypospolitej Polskiej (a do takich należy zaliczyć niewątpliwie również dyrekcję szkoły publicznej) zachowują bezstronność w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych, zapewniając swobodę ich wyrażania w życiu publicznym. Obowiązujące akty normatywne wykluczają możliwość włączenia wydarzenia o charakterze religijnym do oficjalnego planu pracy szkoły publicznej, jak również promowanie wartości religijnych przez szkołę w wychowaniu dzieci i młodzieży.

Złamany został również art. 53 ust. 7 Konstytucji RP, który stanowi iż, nikt nie może być obowiązany przez organy władzy publicznej do ujawnienia swojego światopoglądu, przekonań religijnych lub wyznania. Szkoła oczekując udzielenia informacji dotyczących uczestniczenia bądź nieuczestniczenia w wydarzeniu o charakterze religijnym (wspomniane żądanie wychowawców, by rodzice określili, czy ich dzieci będą uczestniczyć w modlitwie określonego wyznania), tym samym domagała się ujawnienia światopoglądu, w tym wyznania rodziców i uczniów. Konstytucja zakazuje organom władzy publicznej nakładania na jakąkolwiek osobę obowiązku ujawniania w jakikolwiek sposób jej przekonań światopoglądowych, religijnych lub wyznania.

Ponadto art. 9 Konstytucji RP stanowi, iż Rzeczpospolita Polska przestrzega wiążącego ją prawa międzynarodowego. Przepis ten stanowi wyraźną wytyczną dla organów państwa i innych podmiotów – w tym i dla szkół, placówek oraz ich organów – wskazując na obowiązek przestrzegania prawa międzynarodowego w procesie prawotwórczym i decyzyjnym. Pierwszeństwo umów międzynarodowych przed ustawami ma na celu dążenie do zachowania spójności systemu prawnego i niewystąpienia sytuacji, którą można by określić jako sprzeniewierzenie się przez państwo przyjętym zobowiązaniom międzynarodowym.

W wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z roku 2012 w sprawie „Grzelak przeciwko Polsce” (syn Państwa Grzelak nie chodził na religię, na jego świadectwie w rubryce „religia/etyka” zamiast oceny wstawiano kreskę. Państwo Grzelakowie argumentowali, iż w sytuacji w której lekcje etyki faktycznie nie są dostępne, takie świadectwo ujawnia poglądy religijne ich rodziny) stwierdzono naruszenie dwóch artykułów Konwencji Praw Człowieka – art. 9. dotyczącego wolności sumienia i wyznania i art. 14. mówiącego o zakazie dyskryminacji w korzystaniu z praw gwarantowanych w Konwencji. Zdaniem Trybunału: jednostki nie powinny być zobowiązywane przez władze publiczne do ujawniania swojej religii lub wyznania, ani także nie mogą być stawiane w sytuacji, z której można wywieść, kto ma jakie poglądy. W wyroku Trybunału czytamy również, że państwo powinno unikać tworzenia sytuacji, w której jednostki – bezpośrednio lub pośrednio – są zobowiązane do ujawnienia, że są osobami niewierzącymi, a zyskuje to na znaczeniu, kiedy takie zobowiązanie pojawia się w kontekście świadczenia ważnych usług publicznych, jaką jest edukacja. Rodzice odpowiadając na zapytania wychowawców zmuszeni byli tym samym do ujawnienia swojego osobistego stosunku do wyznania rzymsko katolickiego.

Pragnę również przypomnieć, iż Ustawa o gwarancjach wolności sumienia z dnia 17 maja 1989 r. w art. 6 ust. 1 wyraźnie określa, iż nikt nie może być dyskryminowany bądź uprzywilejowany z powodu religii lub przekonań w sprawach religii, a także, że nie wolno zmuszać obywateli do niebrania udziału w czynnościach lub obrzędach religijnych ani do udziału w nich.

Chcę także podkreślić, że organizacja przez szkołę wydarzeń o charakterze religijnym znacząco wykracza poza zakres nauczania religii, określony w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków i sposobu nauki religii w publicznych przedszkolach i szkołach. Stanowi to również naruszenie zasady legalizmu. Zgodnie z wyrażoną w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą legalizmu, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, co jest jednoznacznie rozumiane jako nakaz ścisłej wykładni przepisów kompetencyjnych oraz stosowania zasady co nie jest im dozwolone, jest zakazane. (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r., K 20/01). 

Wydarzenia szkolne powinny być przeznaczone dla wszystkich uczniów, a nie wyłącznie uczniów należących do wyznania rzymskokatolickiego. Wszelkie zajęcia wykraczające poza realizację podstawy programowej i posiadające charakter religijny powinny odbywać się wyłącznie podczas katechezy i mogą być organizowane wyłącznie przez katechetów. Praktyka organizowania życia szkoły w opisany powyżej sposób wydaje się być próbą łamania sumienia uczniów wyznania innego niż katolicki, oznacza brak szacunku dla części uczniów, rodziców i nauczycieli oraz brak poszanowania wolności do wyznawania lub niewyznawania religii.

Uczniowie, którzy z powodu wyznania lub jego braku nie wzięli udziału w wydarzeniach rocznicowych (lub nie chcieli brać w nich udziału) są przez szkołę wykluczeni i dyskryminowani. Można też wyobrazić sobie osoby, które wzięły udział w wydarzeniu, pomimo braku chęci uczestnictwa w modlitwie, jesteśmy przekonanie, że uczniowie nie powinni być stawiani przez szkołę w sytuacji takiego wyboru czy też domniemanego wymuszenia.

Sądzę także, że od szkoły, wychowawców i nauczycieli mamy prawo oczekiwać empatii wobec każdego ucznia. Nauczyciele, rodzice i uczniowie katoliccy mogą sobie wyobrazić sytuację odwrotną do opisywanej powyżej, kiedy w szkolnych uroczystościach dominują treści jakiegoś innego wyznania lub ateistyczne i oczekuje się od nich lub można odnieść wrażenie, że oczekuje się od nich, że przyjmą je za obowiązujące. Czy chcieliby doświadczać takiej sytuacji w swojej szkole? Czy rzeczywiście chcą, by inni jej doświadczali?

Ponadto na podstawie art. 2 ust. 1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, działając imieniem Fundacji Wolność od Religii z siedzibą w Lublinie, w ramach prowadzonej działalności, wnoszę o udostępnienie informacji publicznej poprzez udzielenie odpowiedzi na poniższe pytania:

  1. Ilu uczniów uczęszcza do szkoły w roku szkolnym 2026/2027?
  2. Ilu uczniów w szkole zostało zapisanych przez rodziców na lekcje religii rzymskokatolickiej?
  3. Ilu uczniów w szkole zostało zapisanych przez rodziców na lekcje innej niż rzymskokatolicka religii?
  4. Ilu uczniów w szkole zostało zapisanych przez rodziców na lekcje etyki?
  5. Czy szkoła zbiera oświadczenia rodziców w sprawie udziału ich dzieci w lekcjach religii lub/i etyki przed dopuszczeniem ich do udziału w tych zajęciach (chodzi o klasy pierwsze)? Kiedy rodzice składają po raz pierwszy oświadczenia w sprawie udziału dziecka w lekcjach religii/etyki?
  6. W jaki sposób wyrażane jest życzenie rodziców w sprawie uczęszczania na lekcje religii lub/i etyki? Jeśli jest to druk, prosimy o udostępnienie treści druku.
  7. Czy szkoła wymaga składania oświadczeń dotyczących „rezygnacji z udziału w religii” od rodziców uczniów nigdy wcześniej nie zapisanych na te zajęcia?
  8. Ile razy w roku szkolnym szkoła wymaga od rodziców uczniów składania oświadczeń dotyczących „rezygnacji z udziału w uroczystościach szkolnych” z powodu występujących w nich elementów religijnych?
  9. Czy szkolne uroczystości upamiętniające wydarzenia II wojny światowej zawierały modlitwę lub inne elementy religijne?
  10. Jeśli szkolne uroczystości rocznicowe zawierały modlitwę, prosimy o informację, kto podjął decyzję o takim programie wydarzenia.
  11. Czy szkolne uroczystości inne niż opisane w p. 9. zawierały modlitwę lub inne elementy religijne? Jeśli tak, to jakie wydarzenia i jakie elementy religijne zawierały?
  12. Czy szkoła organizuje wyjścia uczniów ze szkoły w celu wzięcia udziału w uroczystościach religijnych w siedzibie związku wyznaniowego?
  13. W harmonogramie zakończenia roku szkolnego 2025/2026 umieszczonym na profilu FB szkoły widniej punkt „Msza św.”. Czy szkoła organizuje mszę w obrządku katolickim?
  14. Czy szkoła organizuje lub zaprasza na uroczystości innych wyznań niż rzymsko katolickie?
  15. Czy i w jaki sposób rodzice oraz uczniowie informowani są o prawie do uczęszczania na lekcje etyki (w tym o możliwości udziału w lekcjach religii i etyki jednocześnie)?
  16. Czy w szkole organizowane są lekcje etyki dla chętnych uczniów?
  17. Czy lekcje etyki były organizowane w uprzednim roku szkolnym 2025/2026?
  18. Ile oświadczeń wskazujących na życzenie rodziców co do udziału ich dzieci w lekcjach etyki szkoła otrzymała w roku szkolnym 2024/2025 oraz w 2023/2024?
  19. Jeżeli szkoła otrzymała od rodziców oświadczenia wskazujące na ich życzenie udziału w lekcjach etyki w ostatnich trzech latach, czy udział w lekcjach został uczniom zapewniony? Jeżeli chętni uczniowie nie uczęszczali na lekcje etyki, pomimo uprzedniego wyrażenia życzenia, proszę o wskazanie powodu i informacji przekazanej zainteresowanym rodzicom/uczniom, a także czy szkoła w takim przypadku przekazała otrzymane oświadczenia rodziców do organu zarządzającego szkołą?
  20. Czy w planach zajęć uczniów zapisanych na etykę w poprzednim roku szkolnym, przedmiot jest widoczny analogicznie do katechezy, już z dniem 1 września 2026 r.?

Wskazuję również, iż zgodnie z art. 13 ust. 1 Ustawy Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje bez zbędnej zwłoki, nie później jednak niż w terminie 14 dni od dnia złożenia wniosku.

Stosownie do art. 14 ust. 1 ustawy, określam następujący sposób i formę udostępnienia żądanych informacji, tj. wysyłka na wskazany adres e-mail fundacja.wor@gmail.com,  jako załącznik do korespondencji elektronicznej.

Z wyrazami szacunku

Dorota Wójcik
prezeska zarządu

W dniu 2 października 2026 r. otrzymaliśmy mail z odpowiedzią na pytania zadane w trybie dostępu do informacji publicznej. Dyrekcja zignorowała pierwszą część naszego pisma, uwagi i propozycje zmian zapewniające przestrzeganie praw osób bezwyznaniowych. Na pytanie: Czy szkolne uroczystości upamiętniające wydarzenia II wojny światowej zawierały modlitwę lub inne elementy religijne? otrzymaliśmy odpowiedź: TAK.

Poniżej treść odpowiedzi szkoły:

Szanowni Państwo,
w odpowiedzi na Państwa wniosek z dnia 22 września 2026 r. na podstawie art. 2 ust.1 ustawy o dostępie do informacji publicznej, udzielam odpowiedzi na Państwa pytania: 
1. 822 uczniów
2. 723 uczniów
3. 0
4. 0
5. Tak, na pierwszym zebraniu z rodzicami, w tym roku szkolnym 2 września 2026 r. 
6. Życzenie udziału w religii lub etyce jest wyrażane w formie pisemnego oświadczenia. (Załącznik nr 1 i 2).
7. Nie wymaga. 
8. Szkoła nie wymaga składania przez rodziców oświadczeń o rezygnacji z udziału w uroczystościach szkolnych zawierających elementy religijne. 
9. Tak
10. Program uroczystości został przygotowany przez zespół nauczycieli: historii, muzyki, religii i zatwierdzony przez dyrektora.
11. Nie
12. Nie 
13. Szkoła nie organizuje mszy św. w obrządku katolickim. Została zamieszczona informacja na fb szkoły na prośbę kościoła i dla informacji. 
14. Nie 
15. Tak, na pierwszych zebraniach z rodzicami. 
16. Nie
17. Nie 
18. W roku szkolnym 2024/2025 – 0 
      W roku szkolnym 2023/2024 – 0 
19. Szkoła nie otrzymała oświadczeń wskazujących na życzenie udziału w lekcjach etyki.
20. Nie 

Z poważaniem
Szkoła Podstawowa nr 4 im. A. Mickiewicza w Lublinie

W dniu 5 października 2026 r. Fundacja skierowała skargę do Kuratorium Oświaty w Lublinie, o treści jak niżej:

  Lublin, 5 października 2026 r.

 Szanowny Pan Tomasz Szabłowski
Lubelski Kurator Oświaty
Kuratorium Oświaty w Lublinie
ul. 3 Maja 6
20-950 Lublin
e-mail: kuratorium@kuratorium.lublin.pl

 

WYSTĄPIENIE DO KURATORA OŚWIATY
W SPRAWIE NIEPRAWIDŁOWOŚCI
WRAZ Z WNIOSKIEM O ZAJĘCIE SIĘ SPRAWĄ

Wnoszę o interwencję w opisanej poniżej sprawie i podjęcie odpowiednich środków nadzorczych ze względu na występujące w Szkole Podstawowej nr 4 w Lublinie, ul. Hiacyntowa 69, 20 – 143 Lublin, nieprawidłowości w postaci naruszania przepisów oświatowych, dyskryminacji oraz łamania wolności sumienia i praw człowieka w tej szkole.

Wskazuję, iż podjęcie interwencji w sprawie jest niezbędne zarówno w związku z nieprzestrzeganiem przez szkołę Prawa oświatowego, ale także na podstawie art. 55 ust. 2   pkt 5 Prawa oświatowego, zgodnie z którym nadzorowi podlega w szczególności przestrzeganie praw dziecka i praw ucznia oraz upowszechnianie wiedzy o tych prawach.

Fundacja otrzymała informacje, iż w szkole organizowane są szkolne uroczystości rocznicowe dotyczące wydarzeń czasu II wojny światowej, których integralnym elementem są praktyki religijne (modlitwa).

Wychowawcy informują rodziców o wykluczającej formie wydarzenia, pytając czy uczniowie nieuczestniczący w katechezie wezmą udział w uroczystościach rocznicowych czy rezygnują, zaznaczając jednocześnie, że będą one zawierały praktyki religijne.

W związku z powyższym zwróciliśmy się w piśmie do władz szkoły o zmianę wyżej opisanych praktyk (załączamy korespondencję ze szkołą do niniejszego pisma). Dyrekcja szkoły, co jest wielce wymowne, nie odpowiedziała ani słowem na dotyczącą prawa stanowionego w Polsce i praw uczniów treść pisma, odpowiedziała jedynie na załączone pytania w trybie dostępu do informacji publicznej (potwierdzając istnienie bulwersującej praktyki).

W piśmie do szkoły podkreśliliśmy że wydarzenia kierowane do wszystkich uczniów nie powinny mieć religijnego charakteru. Przedmiotowe działanie szkoły stanowi złamanie art. 25 ust. 2 Konstytucji RP, który głosi, że władze publiczne w Rzeczypospolitej Polskiej (a do takich należy zaliczyć niewątpliwie również dyrekcję szkoły publicznej) zachowują bezstronność w sprawach przekonań religijnych, światopoglądowych i filozoficznych, zapewniając swobodę ich wyrażania w życiu publicznym. Obowiązujące akty normatywne wykluczają możliwość włączenia wydarzenia o charakterze religijnym do oficjalnego planu pracy szkoły publicznej, jak również promowanie wartości religijnych przez szkołę w wychowaniu dzieci i młodzieży.

Złamany został również art. 53 ust. 7 Konstytucji RP, który stanowi iż, nikt nie może być obowiązany przez organy władzy publicznej do ujawnienia swojego światopoglądu, przekonań religijnych lub wyznania. Szkoła oczekując udzielenia informacji dotyczących uczestniczenia bądź nieuczestniczenia w wydarzeniu o charakterze religijnym (wspomniane żądanie wychowawców, by rodzice określili, czy ich dzieci będą uczestniczyć w modlitwie określonego wyznania podczas uroczystości rocznicowych), tym samym domagała się ujawnienia światopoglądu, w tym wyznania rodziców i uczniów. Konstytucja zakazuje organom władzy publicznej nakładania na jakąkolwiek osobę obowiązku ujawniania w jakikolwiek sposób jej przekonań światopoglądowych, religijnych lub wyznania.

Ponadto art. 9 Konstytucji RP stanowi, iż Rzeczpospolita Polska przestrzega wiążącego ją prawa międzynarodowego. Przepis ten stanowi wyraźną wytyczną dla organów państwa i innych podmiotów – w tym i dla szkół, placówek oraz ich organów – wskazując na obowiązek przestrzegania prawa międzynarodowego w procesie prawotwórczym i decyzyjnym. Pierwszeństwo umów międzynarodowych przed ustawami ma na celu dążenie do zachowania spójności systemu prawnego i niewystąpienia sytuacji, którą można by określić jako sprzeniewierzenie się przez państwo przyjętym zobowiązaniom międzynarodowym.

W wyroku Europejskiego Trybunału Praw Człowieka z roku 2012 w sprawie „Grzelak przeciwko Polsce” (syn Państwa Grzelak nie chodził na religię, na jego świadectwie w rubryce „religia/etyka” zamiast oceny wstawiano kreskę. Państwo Grzelakowie argumentowali, iż w sytuacji w której lekcje etyki faktycznie nie są dostępne, takie świadectwo ujawnia poglądy religijne ich rodziny) stwierdzono naruszenie dwóch artykułów Konwencji Praw Człowieka – art. 9. dotyczącego wolności sumienia i wyznania i art. 14. mówiącego o zakazie dyskryminacji w korzystaniu z praw gwarantowanych w Konwencji. Zdaniem Trybunału: jednostki nie powinny być zobowiązywane przez władze publiczne do ujawniania swojej religii lub wyznania, ani także nie mogą być stawiane w sytuacji, z której można wywieść, kto ma jakie poglądy. W wyroku Trybunału czytamy również, że państwo powinno unikać tworzenia sytuacji, w której jednostki – bezpośrednio lub pośrednio – są zobowiązane do ujawnienia, że są osobami niewierzącymi, a zyskuje to na znaczeniu, kiedy takie zobowiązanie pojawia się w kontekście świadczenia ważnych usług publicznych, jaką jest edukacja. Rodzice odpowiadając na zapytania wychowawców zmuszeni byli tym samym do ujawnienia swojego osobistego stosunku do wyznania rzymsko katolickiego.

Pragnę również przypomnieć, iż Ustawa o gwarancjach wolności sumienia z dnia 17 maja 1989 r. w art. 6 ust. 1 wyraźnie określa, iż nikt nie może być dyskryminowany bądź uprzywilejowany z powodu religii lub przekonań w sprawach religii, a także, że nie wolno zmuszać obywateli do niebrania udziału w czynnościach lub obrzędach religijnych ani do udziału w nich.

Chcę podkreślić, że organizacja przez szkołę wydarzeń o charakterze religijnym znacząco wykracza poza zakres nauczania religii, określony w Rozporządzeniu Ministra Edukacji Narodowej z dnia 14 kwietnia 1992 r. w sprawie warunków i sposobu nauki religii w publicznych przedszkolach i szkołach. Stanowi to również naruszenie zasady legalizmu. Zgodnie z wyrażoną w art. 7 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej zasadą legalizmu, organy władzy publicznej działają na podstawie i w granicach prawa, co jest jednoznacznie rozumiane jako nakaz ścisłej wykładni przepisów kompetencyjnych oraz stosowania zasady co nie jest im dozwolone, jest zakazane. (wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 27 maja 2002 r., K 20/01). 

Wydarzenia szkolne powinny być przeznaczone dla wszystkich uczniów, a nie wyłącznie uczniów należących do wyznania rzymskokatolickiego. Wszelkie zajęcia wykraczające poza realizację podstawy programowej i posiadające charakter religijny powinny odbywać się wyłącznie podczas katechezy i mogą być organizowane wyłącznie przez katechetów. Praktyka organizowania życia szkoły w opisany powyżej sposób wydaje się być próbą łamania sumienia uczniów wyznania innego niż katolicki, oznacza brak szacunku dla części uczniów, rodziców i nauczycieli oraz brak poszanowania wolności do wyznawania lub niewyznawania religii.

Uczniowie, którzy z powodu wyznania lub jego braku nie wzięli udziału w wydarzeniach rocznicowych (lub nie chcieli brać w nich udziału) są przez szkołę wykluczeni i dyskryminowani. Taka sytuacja pojawia się w opisywanej placówce kolejny rok, szkoła, w tym jej władze zdają sobie sprawę, że nie wszystkim rodzicom i uczniom to odpowiada, ale zamiast zapewnić organizację uroczystości z szacunkiem dla wszystkich uczniów, praw człowieka i wolności sumienia oferuje wykluczającą propozycję, że osoby, którym nie odpowiadają szkolne uroczystości z modlitwą, mogą w nich nie uczestniczyć (sic!) Można wyobrazić sobie osoby, które wzięły udział w wydarzeniu, pomimo braku chęci uczestnictwa w modlitwie, jesteśmy przekonani, że uczniowie nie powinni być stawiani przez szkołę w sytuacji takiego wyboru czy też domniemanego wymuszenia. Faktycznie szkoła daje rodzicom i uczniom niekatolickim wybór albo zmuszenie do udziału w praktyce religijnej albo wykluczenie z uroczystości ogólnoszkolnych.

Podkreślam, że forma odpowiedzi na pismo fundacji jest szczególnie drastyczna. W wieloletniej intensywnej praktyce interwencyjnej fundacji było niewiele przypadków, które można z tym porównać. Pozostawienie całej treści pisma, zawierającego przypomnienie o krzywdzie uczniów i rodziców, przepisach polskiego prawa, prawa oświatowego i podstawowych kwestiach wolności sumienia i praw człowieka bez słowa odpowiedzi w połączeniu z przyznaniem w odpowiedziach na pytania UDIP, iż szkoła wymusza udział w praktykach religijnych, wplatając je w uroczystości szkolne lub wyklucza z nich uczniów niekatolickich, trudno interpretować inaczej niż pokaz arogancji władzy. Jest to tym bardziej przejmujące, że przemocowe praktyki dyrekcji szkoły dotyczą najmłodszych dzieci – uczniów ze szkoły podstawowej, a więc najbardziej bezbronnych wobec presji szkoły i presji rówieśniczej.

W związku z powyższym prosimy o stanowczą i adekwatną reakcję Kuratora Oświaty. Wnosimy o:

– przeprowadzenie kontroli doraźnej,

– prosimy o przekazanie fundacji treści protokołów pokontrolnych, w tym zaleceń pokontrolnych, jeśli takowe zostaną sformułowane,

– w szczególności prosimy o zobligowanie szkoły do organizacji uroczystości szkolnych oraz zajęć z etyki i religii oraz (w tym zbieranych oświadczeń) zgodnie z prawem stanowionym, w tym gwarancjami Konstytucji RP, prawem oświatowym, szczególnie rozporządzeniem MEN w przedmiotowej sprawie oraz RODO, z szacunkiem dla wszystkich uczniów i rodziców, ich podstawowych praw i wolności sumienia.

Dorota Wójcik
prezeska zarządu

Załączniki:

  1. Pismo fundacji do Szkoły Podstawowej nr 4 w Lublinie z dn. 22.09.2026
  2. Odpowiedź szkoły na pytania w trybie UDIP zawarte w ww. pismie